با حضور وزیر علوم تحقیقات و فناوری مراسم بزرگداشت زنده یاد دکتر میلی منفرد برگزار شد

با حضور دکتر سیمایی صراف وزیر علوم، تحقیقات و فناوری مراسم بزرگداشت دکتر جعفر میلی منفرد استاد فقید دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، این مراسم با حضور وزیر علوم، تحقیقات و فناوری خانواده آن مرحوم، جمعی از استادان، دانشجویان و مسئولان سابق آموزش عالی ،دکتر مصطفی معین و دکتر رضا فرجی دانا، و با سخنرانی دکتر عباس سروش رئیس دانشگاه، دکتر جعفر توفیقی ، دکتر هادی خانیکی، دکتر غلامرضا ظریفیان، دکتر علی محدث خراسانی و خانم عصمت نعمتی کیا همسر زنده یاد دکتر میلی منفرد برگزار شد.
در پایان این مراسم از کتاب زندگی نامه دکترمیلی منفرد رونمایی شد و همچنین از همسر زنده یاد دکتر میلی منفرد تقدیر به عمل آمد.

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر:
توسعه کشور بدون حفظ سرمایه انسانی ممکن نیست

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر با بیان اینکه توسعه کشور بدون حفظ سرمایه انسانی ممکن نیست، گفت: نباید هیچ‌گاه اجازه دهیم نیروهای برجسته علمی کشور احساس کنند که مورد بی‌مهری قرار می‌گیرند، چرا که بزرگ‌ترین سرمایه ما همین انسان‌های فرهیخته‌اند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دکتر عباس سروش در آیین یادبود دکتر جعفر میلی‌منفرد که با حضور وزیر علوم، خانواده آن مرحوم، جمعی از استادان، دانشجویان و مسئولان سابق آموزش عالی در این دانشگاه برگزار شد، ضمن تسلیت به خانواده آن استاد فقید گفت: دکتر میلی‌منفرد شخصیتی نمونه در صداقت، نجابت و تواضع بود و در طول سال‌های همکاری، هرگز کسی از او رفتار تندی ندید. در واقع این مرحوم در مناصب مختلف دانشگاهی و وزارت علوم، بدون ادعا و با عشق به خدمت تلاش کرد و نمونه یک معلم صادق و بی‌ریا بود.
وی با اشاره به سوابق همکاری خود با دکتر میلی‌منفرد افزود: دکتر جعفر میلی‌منفرد در هر شرایطی چه زمان جنگ و چه دوران آرامش، مسئولیت‌های مختلف را پذیرفتند و هیچ‌گاه شان اداری یا مقام را ملاک عمل خود قرار ندادند. چنین اساتیدی چراغ راه جوانان ما هستند.
رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر اظهار کرد: شرایط امروز کشور ایجاب می‌کند که بیش از هر زمان دیگری قدر سرمایه‌های انسانی خود را بدانیم. چرا که نفت و طلا و منابع مادی ممکن است محدود باشند، اما این نیروهای نخبه و دانشگاهی سرمایه‌ای هستند که اگر آنان را نادیده بگیریم، ریشه و اساس توسعه را از بین می‌بریم.
او ضمن انتقاد از تأخیر در جذب و حمایت از نیروهای جوان دانشگاهی گفت: نباید بگذاریم استعدادهای جوان سال‌ها منتظر جذب بمانند یا از کشور بروند. باید ما به سراغ آنها برویم و از آنها خواهش کنیم به هیأت علمی دانشگاه بپیوندند؛ این بهترین نوع سرمایه‌گذاری برای آینده کشور است.
دکتر سروش در پایان از تصمیم دانشگاه برای نامگذاری مرکز نوآوری دانشکده مهندسی برق دانشگاه به نام زنده‌یاد دکتر میلی‌منفرد خبر داد و ابراز امیدواری کرد: این اقدام یاد و نام آن استاد ارجمند را برای نسل‌های آینده زنده نگه دارد. در واقع می‌خواهیم دانشجویان بدانند دانشگاه قدرشناس خدمت و فداکاری دانشگاهیان است و با دیدن نام دکتر میلی‌منفرد الهام و انرژی بگیرند و راه او را ادامه دهند.

دکتر علی محدث خراسانی:

دکتر میلی‌منفرد مدیری توانمند، استاد برجسته و کنشگری اجتماعی با پیوندی عمیق و عاشقانه با خدا بود

استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر گفت: مرحوم دکتر میلی‌منفرد یک کنشگر اجتماعی فعال بود؛ انسانی که درد جامعه را می‌شناخت و برای آن اقدام می‌کرد. او در کنار جمعی از دوستان، از مؤسسان مؤسسه رحمان، جمعیت اخلاق و جمعیت رشد و توسعه و نهادهای مشابه بود و عملاً در پایه‌گذاری و پیشبرد این فعالیت‌ها نقش مؤثر داشت.

دکتر علی محدث خراسانی ، در مراسم یادبود زنده‌یاد دکتر جعفر میلی‌منفرد، استاد فقید این دانشگاه، با خیرمقدم به حاضران، از استادان، دانشجویان و مدیران دانشگاهی قدردانی کرد و گفت: این مراسم بنا بود در خردادماه و هم‌زمان با سالگرد درگذشت دکتر میلی‌منفرد برگزار شود، اما هم‌زمانی آن با تجاوز اسرائیل برگزاری برنامه را به تعویق انداخت.
وی با اشاره به شخصیت چندبعدی این استاد فقید اظهار کرد: دکتر میلی‌منفرد مرد بزرگی بود که پرده‌ها و وجوه متفاوتی داشت. یک پرده و وجه او مدیریت بود. مرحوم دکتر منفرد در مسئولیت‌های مختلف دانشگاهی و اجرایی، از جمله در معاونت های جنگ، آموزشی و پژوهشی دانشگاه و سپس در حوزه‌های دانشجویی، پژوهشی و فناوری در وزارت علوم، توان مدیریتی کم‌نظیری از خود نشان داد. همکاران نزدیک او به‌خوبی شاهد بودند که چگونه می‌توانست با هنر جمع‌کردن متخصصان، یک پیشنهاد ساده را به فرآیندی مؤثر تبدیل و مسیر انجام کارها را تسهیل کند. او مدیری بود که به تمام جزئیات توجه داشت. و مسئولیت های کوچک را بزرگ می شمارد.

محدث افزود: با این حال، شاید همه همکاران مدیریتی ایشان از دیگر ابعاد زندگی دکتر میلی‌منفرد آگاه نبودند. پرده و وجه دیگر او معلمی و پژوهشگری بود. او پیش از هر چیز یک معلم و استاد برجسته بود؛ استادتمام، رئیس قطب علمی قدرت در دانشکده و از مؤسسان گرایش‌ مکاترونیک. او فعالیت‌های گسترده‌ای در عرصه علم و دانش داشت و دانشجویان بسیاری را در مقاطع کارشناسی‌ارشد و دکتری تربیت کرد و به‌عنوان دانشمندی شناخته‌شده در سطح ملی مطرح بود.

وی ادامه داد: در مقابل، بسیاری از کسانی که دکتر میلی‌منفرد را به‌عنوان استاد و دانشمند می‌شناختند، شاید کمتر از نقش اجتماعی او آگاه بودند. پرده و وجه دیگر مرحوم دکتر میلی‌منفرد کنشری اجتماعی بود. او یک کنشگر اجتماعی فعال بود؛ انسانی که درد جامعه را می‌شناخت و برای آن اقدام می‌کرد. او در کنار جمعی از دوستان، از مؤسسان مؤسسه رحمان، جمعیت اخلاق و جمعیت رشد و توسعه و نهادهای مشابه بود و عملاً در پایه‌گذاری و پیشبرد این فعالیت‌ها نقش مؤثر داشت.

این استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر با اشاره به تجربه چند دهه مراوده با دکتر میلی‌منفرد تصریح کرد: بسیاری از ما که حدود ۴۰ سال با ایشان ارتباط داشتیم، پس از درگذشت او، بیش از پیش به بُعد دیگری از شخصیتش پی بردیم؛ ارتباط نزدیک، صمیمی و عاشقانه او با خداوند و خالق هستی. نوشته‌ها و یادداشت‌هایی که از ایشان به‌جا مانده، این حقیقت را به‌روشنی نشان می‌دهد.

محدث خاطرنشان کرد: عشق دکتر میلی‌منفرد به مردم، دانشجویان و دیگران، ریشه در همین ارتباط عمیق و عاشقانه با خدا داشت. او باور داشت که اگر کار برای محبت و نزدیکی به خداوند انجام ‌شود نباید دل‌مشغول نتیجه بود، چراکه نتیجه را خداوند رقم می‌زند.
وی افزود: دکتر میلی‌منفرد معتقد بود اگر رابطه انسان با خداوند دوستانه و عاشقانه باشد، چیزهایی را می‌شنود که بسیاری نمی‌شنوند، نجواهایی را درک می‌کند که برای دیگران پنهان است و زیبایی‌هایی از جهان هستی را می‌بیند که از چشم بسیاری دور می‌ماند. این نوع عشق‌ورزی نیز همچون دیگر آموختنی‌ها، آموختنی است؛ کافی است انسان خود را در معرض آن قرار دهد.
محدث در پایان با تشکر از حاضران گفت: از همه دوستان قدردانی می‌کنم که با حضور در این مراسم، حداقل وظیفه خود را در قبال این دوست گرامی و استاد بزرگ به‌جا آوردند.

دکتر غلامرضا ظریفیان:

دکتر میلی‌منفرد رنج متعالی را زیست؛ رنجی برای کاهش رنج دیگران

عضو هیات علمی دانشگاه تهران با تأکید بر مفهوم «رنج متعالی» گفت: همه ما رنج را تجربه می‌کنیم، اما رنج متعالی آن است که انسان برای کاهش رنج دیگران رنج بکشد. اگر این رنج رنگ الهی بگیرد، به رنجی مقدس تبدیل می‌شود و دکتر میلی‌منفرد مصداق بارز چنین رنجی بود.

دکتر غلامرضا ظریفیان، استاد دانشگاه تهران، در مراسم یادبود زنده‌یاد دکتر جعفر میلی‌منفرد، استاد فقید دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیرکبیر، با اشاره به ابعاد مختلف شخصیت علمی، اخلاقی و اجتماعی این استاد فقید، اظهار کرد: دکتر میلی‌منفرد رفیقی شفیق و انسانی کم‌نظیر بود که حضورش برای اطرافیان مایه آرامش و اتکا محسوب می‌شد.

وی با بیان اینکه دانشگاه پلی‌تکنیک برای بسیاری از ما خانه دوم است و دکتر میلی‌منفرد نیز از همین خانواده بزرگ بود، اظهار کرد: اجازه می‌خواهم سخنم را با دو متن کوتاه به‌جای‌مانده از خود ایشان آغاز کنم که شاهد گفتار من در ادامه خواهد بود.

ظریفیان با اشاره به یکی از یادداشت‌های دکتر میلی‌منفرد افزود: در یکی از نوشته‌های او آمده است «راه محبت خدا، محبت به خلق خدا و خدمت به مردم، به‌ویژه انسان‌های مستضعف و گرفتار است. مردم خانواده خداوند هستند و محبوب‌ترین انسان نزد خدا کسی است که برای خانواده خدا سودمند باشد و آنان را شاد کند.

وی ادامه داد: در یادداشتی دیگر که مربوط به دوران بیماری ایشان است، دکتر میلی‌منفرد به‌نوعی با خود سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که راه انس با خدا، احسان به خلق است؛ گویی به خود نهیب می‌زند که اگر می‌خواهی از خدا بهره‌مند شوی، پس از مناجات، به احسان به مردم بیندیش.

این استاد دانشگاه تهران با اشاره به پیشینه خانوادگی دکتر میلی‌منفرد گفت: پدر او تکنسین راه‌آهن بود و جعفر نوجوان در بسیاری از سفرها همراه پدرش می‌شد. روحیه پشتکار، صراحت لهجه، حمایتگری و جدیت را از پدر آموخت. با وجود سختی‌های معیشتی، پدر به تحصیل فرزندان اهمیت می‌داد و جعفر نیز مشتاق دانش‌اندوزی بود.

ظریفیان افزود: دکتر میلی‌منفرد در مدارس معتبر متوسطه تهران تحصیل کرد، زبان فرانسه آموخت و از همان دوران نوجوانی با تدریس خصوصی ریاضی و فعالیت‌های آموزشی، بخشی از هزینه‌های زندگی خود را تأمین می‌کرد. او در کنار فعالیت‌های علمی، به سینما علاقه داشت و شناخت گسترده‌ای از سینمای جهان داشت که نشان‌دهنده روحیه چندبعدی و کنشگر او بود.

وی با اشاره به زیست اجتماعی دکتر میلی‌منفرد تصریح کرد: او در مناطق جنوبی و حاشیه‌ای تهران زندگی می‌کرد و همین تجربه زیسته، حس عمیق حمایت از محرومان را در او تقویت کرد. در عین حال، در خانواده نقش حمایتی داشت؛ هم به خانواده کمک می‌کرد، هم کار می‌کرد و هم به‌طور جدی به تحصیل و رشد علمی خود می‌پرداخت. این مسیر، به شکل‌گیری اخلاقی ویژه در او انجامید.

ظریفیان با تأکید بر مفهوم «رنج متعالی» گفت: همه ما رنج را تجربه می‌کنیم، اما رنج متعالی آن است که انسان برای کاهش رنج دیگران رنج بکشد. اگر این رنج رنگ الهی بگیرد، به رنجی مقدس تبدیل می‌شود و دکتر میلی‌منفرد مصداق بارز چنین رنجی بود؛ همان‌گونه که قرآن درباره پیامبر می‌فرماید رنج دیگران بر او سخت می‌آمد.
وی ادامه داد: دکتر میلی‌منفرد انسانی اهل مطالعه بود، اطلاعات گسترده‌ای داشت، به شطرنج و پینگ‌پنگ علاقه‌مند بود و از اوایل دهه ۵۰ به‌تدریج وارد عرصه تعهد اجتماعی شد. ارتباط با حسینیه ارشاد، آشنایی با دکتر علی شریعتی و مرحوم آیت‌الله طالقانی، بخشی از مسیر فکری و اجتماعی او را شکل داد و در جریان انقلاب نیز حضوری فعال داشت.

این استاد دانشگاه تهران با اشاره به رابطه شخصی خود با دکتر میلی‌منفرد گفت: حدود دو سال پس از آشنایی، در روز عید غدیر با یکدیگر عقد اخوت بستیم و این پیوند تا زمان رحلت او ادامه داشت. این ارتباط برای من بسیار عمیق بود و هنوز هم تصویر او در زندگی روزمره‌ام حضور دارد.
ظریفیان خاطرنشان کرد: دکتر میلی‌منفرد تمام عمر خود را وقف دانشگاه کرد. با وجود مسئولیت‌های متعدد، هرگز ندیدم کاری را به‌دلیل کوچک یا بزرگ بودن نپذیرد. هر مسئولیتی را که احساس می‌کرد می‌تواند مفید باشد، قبول می‌کرد و با تمام توان و وسع خود آن را به بهترین شکل انجام می‌داد.

وی افزود: در حوزه تخصصی ایشان رشته برق، من صلاحیت داوری تخصصی ندارم، او استادتمام رشته‌ای مهم بود و نسبت به تدریس و کلاس‌های خود حساسیت بالایی داشت. حتی در دوره‌هایی که مسئولیت‌های اجرایی سنگین برعهده داشت، هیچ‌گاه از شأن آموزش و تعهد علمی خود غافل نشد و این، یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های شخصیتی و حرفه‌ای دکتر میلی‌منفرد بود.
دکتر میلی‌منفرد آگاهانه از رأی اعتماد گذشت تا استقلال دانشگاه را حفظ کند.

استاد دانشگاه تهران، با اشاره به تعهد عمیق این استاد فقید نسبت به آموزش و دانشجویان گفت: دکتر میلی‌منفرد نسبت به پایان‌نامه‌ها و دانشجویانش حساسیت ویژه‌ای داشت و این حساسیت را حتی در اوج مسئولیت‌های اجرایی حفظ می‌کرد.
وی تصریح کرد: این روحیه، ویژگی همیشگی دکتر میلی‌منفرد در همه عرصه‌ها بود؛ روحیه‌ای مبتنی بر استقلال فکری و تفکر استراتژیک. باور کنید در دوره‌ای که خودم مسئولیت مدیریتی داشتم و کشور در اوج مسائل سیاسی، فرهنگی و اجتماعی قرار داشت، او به جزئی‌ترین مسائل انسانی نیز توجه می‌کرد و می‌گفت امروز از کنار فلان کارمند رد شدم، احساس می‌کنم ناراحت است؛ برو ببین مشکلش چیست.
این استاد دانشگاه تهران با تأکید بر روابط انسانی دکتر میلی‌منفرد گفت: او نسبت به کرامت و احترام همکارانش حساسیت بالایی داشت و تلاش می‌کرد همه کسانی که با او همکاری می‌کنند، بیشترین احترام و شأن انسانی را تجربه کنند.
ظریفیان در جمع‌بندی سخنان خود خاطرنشان کرد: دکتر میلی‌منفرد انسانی هدفمند، آینده‌نگر، تحلیلگر و اصلاح‌طلب به معنای عام کلمه بود؛ اصلاح‌طلبی که قصد داشت امور را ارتقا دهد، نه تخریب کند. او دانشگاهی‌ای اصلاح‌طلب بود که اصلاح را در عمل، تجربه و گفت‌وگو معنا می‌کرد.

دکتر هادی خانیکی:
دکتر میلی‌منفرد نماینده ایده‌ای متفاوت از دانشگاه و مدیریت دانشگاهی بود

عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی با اشاره به دوستی دیرینه با دکتر میلی منفرد گفت: برای من، جعفر میلی‌منفرد پیش از هر عنوان و مسئولیتی، نماینده یک ایده و یک تفکر درباره دانشگاه و شیوه اداره آن بود؛ دانشگاهی که نه اداره‌ای صرف است و نه پادگان، نه منزوی از جامعه و نه حل‌شده در قدرت. او به دانشگاهی باور داشت که مستقل باشد اما منفعل نماند.

دکتر هادی خانیکی، عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، در مراسم یادبود زنده‌یاد دکتر جعفر میلی‌منفرد، استاد فقید دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیرکبیر، با اشاره به شرایط برگزاری این مراسم، اظهار کرد: از زمانی که تصمیم به برگزاری آیین بزرگداشت گرفته شد، دو حادثه موجب تأخیر در برگزاری آن شد که هر دو نشان‌ دهنده شرایط خاص زمانی است که در آن زندگی می‌کنیم؛ نخست حمله اسرائیل به ایران و جنگ ۱۲روزه و سپس شرایط زیست‌محیطی و آلودگی هوای تهران که بار دیگر این برنامه را به تعویق انداخت.

وی افزود: با وجود این تأخیرها، آنچه هرگز به تعویق نیفتاد، یاد و خاطره مرحوم دکتر میلی‌منفرد بود. لازم می‌دانم به‌طور خاص به همسر محترم ایشان و فرزندان عزیزشان تسلیت بگویم؛ خانواده‌ای که در فاصله یک‌سال پس از درگذشت دکتر میلی‌منفرد، داغ از دست دادن خواهر ایشان را نیز تحمل کردند و من متأسفانه توفیق حضور و عرض تسلیت حضوری نداشتم.

خانیکی با اشاره به گستره ارتباطات علمی و اجتماعی دکتر میلی‌ منفرد گفت: امروز دوستانی با آشنایی عمیق و نزدیک با ایشان گرد هم آمده‌اند؛ چه آنان که در وزارت علوم با او همکاری داشتند، چه کسانی که در دانشگاه صنعتی امیرکبیر، انجمن اخلاق در علم و فناوری، مؤسسه رحمان، جمعیت توسعه علمی و سایر نهادهای مدنی و علمی همراه او بودند. بنابراین سخن من سخنی تازه نیست، بلکه بازخوانی روایتی ذهنی و شخصی از دکتر میلی‌منفرد است.

وی با طرح دو رویکرد در بازگشت به گذشته اظهار کرد: معمولاً می‌توان با دو نگاه به گذشته بازگشت؛ یکی با خاطره‌ها و دیگری با آرزوها. سن‌وسال ما اقتضا می‌کند که بیشتر به خاطره‌ها رجوع کنیم؛ به روزهایی که با هم بودیم و کار کردیم، اما آرزوها به ما یادآوری می‌کنند که چرا دور هم جمع شدیم و تا چه اندازه به آن آرزوها رسیدیم یا نرسیدیم.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی با تأکید بر اینکه دانشگاه صرفاً محل آموزش و پژوهش نیست، گفت: اگرچه این هفته، هفته پژوهش است و دانشگاه‌ها با محور پژوهش تعریف می‌شوند، اما همه دانشگاه پژوهش و آموزش نیست. بخش‌های مهم و کمتر گفته‌شده‌ای از دانشگاه به مسئولیت اجتماعی، کنشگری مدنی، اندیشه مردم‌محور و اخلاق زیستن بازمی‌گردد و بازگشت من به دکتر میلی‌منفرد نیز از همین منظر است.

خانیکی عنوان سخن خود را «در ستایش سکوت، صبوری و میدان‌داری منفرد» دانست و افزود: این سه ویژگی، الزاماً در هر مدیری جمع نمی‌شود. دکتر میلی‌ منفرد اهل سکوت بود؛ به این معنا که کمتر از دستاوردهای خود سخن می‌گفت و اجازه می‌داد عملکردش سخن بگوید. صبور بود، با وجود جفاهای فراوانی که دید، و میدان‌دار بود؛ هرگاه میدان بر او یا دیگران تنگ می‌شد، به گریز یا انفعال پناه نمی‌برد، بلکه میدان تازه‌ای برای کنش و گفت‌وگو می‌گشود.

وی با بازخوانی خاطره‌ای از سال ۱۳۸۸ گفت: در آن سال گرد هم آمده بودیم تا در کنار دکتر مصطفی معین، گام‌های نو و سنجیده‌ای در مسیر توسعه علمی کشور برداریم و مهمتر از آن، دانشگاه نقشی زنده، گفت‌وگومحور و معنادار در جامعه پیدا کند. آشنایی من با دکتر میلی‌منفرد خیلی زود از سطح همکاری اداری و دانشگاهی فراتر رفت و به دوستی‌ای مبتنی بر اعتماد، هم‌فهمی و احساس مسئولیت مشترک نسبت به دانشگاه تبدیل شد.

خانیکی ادامه داد: از همان ابتدا روشن بود که برای دکتر میلی‌ منفرد، مسئولیت صرفاً جایگاه مدیریت و عاملیت نبود، بلکه فرصتی برای زمینی‌کردن آرمان‌ها و ارزش‌ها، کنش اجتماعی و گشودن میدان گفت‌وگو بود. او نماینده فهمی نامتعارف از مدیریت دانشگاهی بود؛ فهمی که در وزارت علوم آن را به‌طور عملی پیش برد.

خانیکی با اشاره به شرایط دشوار دانشگاه در آن سال‌ها گفت: در روزگاری که دانشگاه یا به حاشیه رانده می‌شد یا به حیات خلوت سیاست تقلیل می‌یافت، دکتر میلی‌منفرد بی‌هیاهو اما استوار از حرمت علم، شأن دانشجو و استاد و اعتماد به دانشگاهیان دفاع می‌کرد.

وی با اشاره به وجه انسانی و صمیمی شخصیت این استاد فقید خاطرنشان کرد: اگر وجه نخست شخصیت دکتر میلی‌منفرد، مدیریت او بود، وجه دیگر که برای من به یک آرزو تبدیل شده، نقش فداکارانه، تسلابخش و برادرانه او در دوستی و همکاری است. بسیاری از همکاران و نیروهای زیرمجموعه او می‌گفتند که دکتر میلی‌منفرد از جمله مدیرانی بود که بیش از خود ما، به فکر ما بود؛ مدیری که دغدغه معیشت، امنیت شغلی و آرامش همکارانش را جدی می‌گرفت و این، شاید کمتر دیده‌شده اما ماندگارترین وجه شخصیت اوست.

دکتر میلی‌منفرد حتی در بحران، پناه و تکیه‌گاه بود

خانیکی، در ادامه سخنان خود در مراسم یادبود زنده‌یاد دکتر جعفر میلی‌منفرد، با اشاره به وجه تسلابخش شخصیت این استاد فقید، اظهار کرد: گاهی این‌گونه نبود که ما سراغ دکتر میلی‌منفرد برویم، بلکه او بود که حال ما را می‌پرسید. این ویژگی تسلابخش، به‌ ویژه در جامعه بحران‌زده امروز ما، نقشی است که بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم؛ چه از سوی کسانی که پیشینه و تجربه دارند و چه از نسل‌های جوان‌تر.

وی افزود: جامعه امروز، پیش از هر چیز، نیازمند همدردی، دردشناسی و آرامش‌ بخشی است. جعفر میلی‌منفرد برای بسیاری از همکاران و دوستانش پناه، پشتیبان، یاور و یاریگر بود و این حمایت را بی‌هیاهو و صمیمانه انجام می‌داد.

خانیکی با اشاره به تجربه شخصی خود گفت: بیماری من و او تقریباً همزمان بود؛ بیماری من سرطان صعب‌العلاج پانکراس بود. در میان تمام لطف‌هایی که دوستانم به من داشتند، این دکتر میلی‌منفرد بود که گویی همه این حمایت‌ها را به فعلیت می‌رساند. او فقط نمی‌پرسید، بلکه اقدام می‌کرد؛ بدون آنکه بخواهد بداند من هزینه درمان دارم یا ندارم، نیاز به کمک دارم یا نه.
وی تأکید کرد: چنین تجربه‌ای در نظام‌های اداری و مدیریتی ما بسیار کمیاب است، به‌ ویژه در شرایطی که به تعبیر ماکس وبر، بوروکراسی به «قفس آهنین» تبدیل می‌شود و هم مدیران و هم اداره‌شوندگان در آن گرفتار می‌شوند. جعفر میلی‌منفرد در لحظه‌های تهمت، گریز، فشار و هزینه‌های سنگین، حضوری آرامش‌بخش داشت.
این استاد دانشگاه علامه طباطبایی ادامه داد: در دوره‌ای که حوزه‌های کاری من و او به هم نزدیک‌تر شد، به‌ویژه زمانی که او مسئولیت دانشجویی داشت و من مسئولیت فرهنگی را برعهده داشتم، بارها شاهد بودم که در برابر هر اتهام یا برخوردی، پیش از آنکه من حتی مطلع شوم، او مسئولیت را می‌پذیرفت و وارد مواجهه با مسئله می‌شد.

خانیکی تصریح کرد: حضور دکتر میلی‌ منفرد آرامش می‌آورد؛ نه با کلمات بلند و نه با نمایش، بلکه با اطمینان، سکوت، صبر، فداکاری و وفاداری. این جنس از رفاقت و همکاری در نظام اداری، اجرایی و مدیریتی ما بسیار نادر و به همین دلیل، گران‌سنگ، ماندگار و انگیزه‌بخش است.

خانیکی تأکید کرد: جعفر میلی‌منفرد از آن انسان‌هایی بود که حتی زمانی که در قدرت نبود، قدرتمند می‌ماند. وقتی از قدرت رسمی فاصله گرفت، بدون آنکه دست از کمک به همکارانش در دولت بردارد، مسیر کنشگری مدنی و علمی را برگزید؛ مسیری آرام، ریشه‌دار، صبور و بی‌ادعا.

وی افزود: او به مؤسسه رحمان رفت، به انجمن اخلاق در علم و فناوری و دیگر نهادها پیوست و همراه با جمعی از مدیران سابق آموزش عالی، به‌صورت منظم و مشترک مسیر اصلاح‌گری را دنبال کرد؛ اصلاح‌گری‌ای که نه با فریاد و مصادره مفاهیم، بلکه با ثبات قدم، گفت‌وگو، نهادسازی، امید به آینده و ایمان به زمان پیش می‌رفت؛ آن هم در روزگاری که صداهای تندتر، بلندتر و پررنگ‌تر شده‌اند.

دکتر جعفر توفیقی:

بیان بزرگی دکتر میلی‌منفرد در واژه‌ها نمی‌گنجد

عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس بااشاره به شخصیت‌ علمی و سیاسی دکتر میلی منفرد گفت: من خود را در مکتب اخلاقی، علمی و مدیریتی دکتر میلی‌منفرد شاگرد می‌دانم و واقعاً برایم سخت است که درباره این شخصیت برجسته سخن بگویم.

دکتر جعفر توفیقی عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس، در مراسم بزرگداشت زنده‌یاد دکتر جعفر میلی‌منفرد، استاد فقید دانشکده مهندسی برق این دانشگاه، با تأکید بر دشواری سخن گفتن شاگرد از معلم، اظهار کرد: تجربه شخصی من این است که یک معلم بسیار راحت‌تر از شاگردش درباره او صحبت می‌کند. من خود را در مکتب اخلاقی، علمی و مدیریتی دکتر میلی‌منفرد شاگرد می‌دانم و واقعاً برایم سخت است که درباره این شخصیت برجسته سخن بگویم.

وی افزود: نباید انتظار داشت بتوانم آن حس درونی عمیق نسبت به دکتر میلی‌منفرد را با واژه‌ها بیان کنم، چراکه شخصیت ایشان آن‌قدر بزرگ است که در قالب کلمات من نمی‌گنجد و به همین دلیل به چند نکته کوتاه بسنده می‌کنم.

توفیقی با اشاره به واکنش گسترده جامعه دانشگاهی پس از درگذشت این استاد فقید گفت: روزی که دکتر میلی‌منفرد به رحمت خدا رفت، از اقصی نقاط کشور، از دانشگاه‌ها، همکاران صنعت و دانشجویان، متن‌های بسیار زیبا، پرمحتوا و ماندگاری درباره شخصیت اخلاقی، علمی و مدیریتی ایشان منتشر شد؛ متن‌هایی که پایانی نداشت و هر کس درباره یکی از ویژگی‌های او می‌نوشت، قلمش متوقف نمی‌شد.

وی ادامه داد: درباره شخصیت اخلاقی، علمی و مدیریتی دکتر میلی‌منفرد هرچه گفته شود، باز هم ناتمام است. همه ناچار بودند در نوشته‌هایشان چند نقطه بگذارند، چراکه سخن گفتن از چنین شخصیتی پایان ندارد.

عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس با اشاره به سابقه آشنایی خود با این استاد فقید اظهار کرد: تجربه همکاری من با دکتر میلی‌منفرد از سال ۱۳۶۹ آغاز شد؛ زمانی که ایشان معاون دانشجویی وزارت علوم بودند و من عضو شورای ارزیابی مدارک تحصیلی خارجی بودم. پس از آن، هر دو در دانشگاه و وزارت علوم مسئولیت‌هایی داشتیم و این ارتباط و همکاری به‌تدریج عمیق‌تر شد و ویژگی‌ها و شایستگی‌های ایشان بیش از پیش نمایان شد.

توفیقی با اشاره به دوران مسئولیت خود در وزارت علوم در سال ۱۳۸۲ گفت: پس از استعفای دکتر معین، مسئولیت وزارت علوم را پذیرفتم و دکتر میلی‌منفرد با قبول مسئولیت قائم‌مقامی وزارت علوم، خلأ بزرگی را پر کردند. همه کسانی که توان مدیریتی دکتر معین را می‌شناسند، می‌دانند که خروج ایشان چه خلأیی در سیستم مدیریت وزارت علوم ایجاد می‌کرد و دکتر میلی‌منفرد بودند که با پذیرش مسئولیت‌های جدید، از جمله معاونت فناوری، معاونت طرح و توسعه و قائم‌مقامی وزیر، همچون ستونی استوار در وزارت علوم ظاهر شدند.

وی تصریح کرد: حضور دکتر میلی‌ منفرد آرامشی جدی به وزارت علوم و مجموعه معاونان می‌داد. پس از رفتن دکتر معین، نگرانی‌هایی درباره آینده معاونت‌ها وجود داشت، اما به محض تثبیت حضور دکتر میلی‌منفرد، این اطمینان و آرامش ایجاد شد که تنها نیستیم و فردی قابل اتکا در کنار وزارتخانه حضور دارد.

توفیقی با تأکید بر ویژگی‌های مدیریتی این استاد فقید گفت: نمی‌خواهم دوباره به تکرار صفات اخلاقی فردی و حرفه‌ای ایشان بپردازم؛ همه این‌ها گفته شده و باز هم گفته خواهد شد و پایان ندارد. اما نکته‌ای که شخصاً تجربه کردم این بود که دکتر میلی‌منفرد شخصیتی کم‌نظیر داشت که هم توان سیاستگذاری، هم توان برنامه‌ریزی و هم توان اجرا را به‌صورت همزمان در خود جمع کرده بود.

وی ادامه داد: بسیاری از ما ممکن است سیاستگذاری کنیم یا برنامه بنویسیم، اما اجرای آن را رها کنیم. ویژگی بارز دکتر میلی‌منفرد این بود که اگر مسئولیتی را می‌پذیرفت، تمام توان خود را برای به نتیجه رساندن آن بسیج می‌کرد. همان‌طور که گفته می‌شود، برای به ثمر رسیدن یک کار، باید کسی باشد که واقعاً «غصه آن کار را بخورد» و دکتر میلی‌منفرد مصداق واقعی این نگاه بود.

عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس خاطرنشان کرد: وقتی با همکاران درباره دکتر میلی‌منفرد صحبت می‌شود، نوعی اجماع وجود دارد؛ همه بر ویژگی‌های اخلاقی، خیرخواهی و دغدغه‌مندی او نسبت به آموزش عالی و علم کشور اتفاق نظر دارند. او به معنای واقعی کلمه دل‌نگران آینده آموزش عالی و پیشرفت علمی کشور بود و این دغدغه را در عمل نشان می‌داد.

عصمت نعمتی کیا همسر مرحوم دکتر میلی‌منفرد:
دکتر میلی‌منفرد عمرش را بی‌ادعا وقف علم، آموزش و دانشجویان کرد

خانم عصمت نعمتی کیا همسر مرحوم دکتر میلی‌منفرد با اشاره به بیش از چهار دهه همراهی با او گفت: برای دکتر میلی‌منفرد هر کلاس درس فرصتی برای ساختن آینده و هر دانشجو مسئولیتی برای پرورش بود و او تمام عمر خود را بی‌هیچ ادعایی در مسیر علم، آموزش و خدمت سپری کرد.

همسر مرحوم دکتر میلی‌منفرد در مراسم یادبود این استاد فقید با قدردانی از حاضران گفت: از حضور ارزشمند همه دوستان، همکاران و یاران دیرین همسرم که امروز به یاد و احترام او گرد هم آمده‌اند، صمیمانه سپاسگزارم.

وی افزود: من بیش از ۴۳ سال در تمام فراز و نشیب‌های زندگی در کنار او بودم و اگرچه نقش من نقشی پشت‌صحنه بود، اما همواره خود را در موفقیت‌های علمی و مدیریتی او سهیم می‌دانستم؛ چرا که تلاش کردم فضایی در خانه فراهم شود تا او با آرامش خاطر، تمام توان خود را وقف علم، آموزش و خدمت کند.

خانم نعمتی کیا ادامه داد: امروز اینجا ایستاده‌ام نه فقط به‌عنوان همسر او، بلکه به‌عنوان کسی که بیش از چهار دهه شاهد تلاش، دغدغه، وفاداری و صداقت او بوده است. برای او هر کلاس درس فرصتی برای ساختن آینده بود و هر دانشجو بذری که باید با مهر و مسئولیت‌پذیری پرورش داده شود.

وی گفت: بارها از او شنیدم که می‌گفت اگر حتی یک دانشجو بتواند از دانشی که آموخته چراغی برای مسیر زندگی‌اش روشن کند، تمام عمر من بیهوده نبوده است. همین نگاه بود که به فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی او معنا می‌داد.

وی افزود: امروز، این روز برای من هم‌رنگ دلتنگی و همرنگ آرامش است؛ دلتنگی برای مردی که نبودنش هر روز احساس می‌شود و آرامش از این‌که می‌بینم زندگی، تلاش‌ها و اندیشه‌هایش فراموش نشده است.

همسر این استاد فقید با اشاره به روحیه او در دوران بیماری اظهار کرد: روزهای سخت بیماری، برای ما آزمونی از عشق، صبوری و امید بود. در آن روزها بیش از هر زمان دیگری معنای واقعی صبر و رضایت به خواست خداوند را در او دیدم. با وجود ناتوانی جسمی، روحش هرگز خم نشد و لبخندش را از دیدار دوستان و آشنایان دریغ نکرد.

خانم نعمتی کیا ادامه داد: این آرامش و صبر کم‌نظیر، ویژگی همیشگی او بود؛ ویژگی‌ای که در روزهای پایانی زندگی‌اش روشن‌تر و خالص‌تر از همیشه جلوه‌گر شد. او همان‌گونه که زندگی کرد، آرام، بی‌صدا و بی‌ادعا به آرامش ابدی پیوست.

وی تصریح کرد: باور دارم انسان‌هایی مانند او شاید از دنیا بروند، اما هرگز از زندگی ما حذف نمی‌شوند. نام، یاد، اندیشه، منش و رفتار او در قلب من و در ذهن همه کسانی که از او آموخته‌اند، زنده خواهد ماند.

همسر دکتر میلی‌منفرد با قدردانی از برگزارکنندگان این مراسم گفت: از دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دوستان و همکاران دیرین همسرم، به‌ویژه آقایان دکتر معین، دکتر صدیقی، دکتر ظریفیان و دکتر محدث و دیگر عزیزانی که با احترام و محبت زمینه برگزاری این مراسم را فراهم کردند، صمیمانه تشکر می‌کنم. حضور و همراهی شما برای من و فرزندانم مایه دلگرمی و آرامش است.

وی افزود: به تعبیر سهراب سپهری، «مرگ پایان کبوتر نیست» و باور دارم یاد و نام او همچنان در ذهن و جان دوستداران علم و آموزش زنده خواهد ماند. روحش شاد و یادش گرامی.

عکس‌ها را در ادامه ملاحظه نمائید:

سایر مطالب این بخش | نسخه قابل چاپ | ارسال به دوستان |

مطالب مشابه

همراهی دانشگاهیان صنعتی امیرکبیر با مردم شریف ایران

اطلاعیه مدیریت تحصیلات تکمیلی در رابطه با ادامه فعالیت‌ها در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴

پیام رییس دانشگاه صنعتی امیرکبیر مقارن با آغاز سال کاری جدید

حفظ ارتباط مستمر با دانشجویان در شرایط جنگی ضروری است/ برنامه‌های آموزشی و اداری امیرکبیر بدون وقفه ادامه دارد

انتشار کتاب «بازارهای برق: نظریه‌ها و کاربردها» توسط انتشارات دانشگاه صنعتی امیرکبیر

دانشگاه‌ها باید از تجربه «جنگ رمضان» برای تقویت تاب‌آوری و حفاظت از سرمایه انسانی بهره بگیرند

بازدید معاون فرهنگی دانشگاه صنعتی امیرکبیر از فعالیت ۱۲۰ جهادگر در نوسازی واحدهای آسیب‌دیده

تدوین برنامه راهبردی ۱۴۰۵ تا ۱۴۱۰ دانشگاه با محور آسیب‌شناسی وضعیت فعلی و جلب مشارکت دانشکده‌ها

فاصله ۴۰ ساله صنعت و دانشگاه با شعار پر نمی‌شود / ظرفیت‌های آماده‌ای که پل ارتباطی ندارند

کتاب «طراحی اجزای ماشین» به قلم دکتر مهدی اخلاقی منتشر شد

دفعات مشاهده: 6918 بار | دفعات چاپ: 35 بار | دفعات ارسال به دیگران: 0 بار | 0 نظر