![](./files/site1/rezaee_f15ec/images/WhatsApp_Image_2022-04-13_at_9.06.49_AM.jpeg)
محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر با همکاری سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران و دانشگاه اوپسالای سوئد موفق شدند در قالب یک پروژه ی دکتری مواد پیشرفته آندی باتری های لیتیوم-یون را در راستای توسعه صنعت باتری های لیتیومی در کشورتولید کنند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دکتر مهشید ارشادی دانش آموخته دانشکده شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر در راستای رساله دکتری خود تحت عنوان «ساخت نانوکامپوزیت-های بر پایه ترکیبات گرافن/ Fe۳O۴جهت کاربرد بعنوان مواد آندی در باتری های لیتیوم-یون» گفت: با توجه به اهمیت روزافزون باتریهای قابل شارژ به ویژه باتریهای لیتیوم-یون در تمام جنبههای دنیای مدرن کنونی، توسعه روشهای آسان و مقرون به صرفه تولید اجزای تشکیل دهنده باتریهای مذکور بسیار ضروری است و باید به عنوان بخشی از اولویتهای پژوهشی کشور در نظر گرفته شود.
وی افزود: در این میان مواد آندی با توجه به نقش کلیدی آنها در عملکرد بالای سل باتری لیتیوم-یون، سهم جالب توجهی از تحقیقات مربوط به باتری لیتیوم-یون را به خود اختصاص داده است.
محقق دانشگاه صنعتی امیرکبیر اضافه کرد: با توجه به مسئله چالشبرانگیز گرمایش جهانی که نگرانیهای بسیاری از سوی مجامع بینالمللی برانگیخته است، حرکت به سمت منابع انرژی جایگزین مانند انرژیهای تجدیدپذیر و حمل و نقل برقی را به ضرورتی انکارناپذیر مبدل ساخته است.
وی افزود: در این میان توسعه انرژیهای تجدیدپذیر و خودروی برقی از نظر عملیاتی و اقتصادی قویاً وابسته به ذخیرهسازهای انرژی الکتریکی با ظرفیت ویژه بالا و قیمت مقرون به صرفه مانند باتریهای لیتیوم-یون است.
وی با تاکید بر اینکه در حال حاضر تحقیقات گسترده ای در زمینه توسعه مواد پیشرفته باتری های لیتیوم-یون می شود، گفت: هر ۵ سال تقریبا یک بار نسل مواد باتری های لیتیومی عوض می شود، از این رو مواد جدی با کارایی بهتر و قیمت مناسب تر در الکترودها نقش عمده ای در توسعه باتری های با عملکرد بالا ایفا می کند.
وی افزود: تلاش های انجام گرفته تا حد زیادی بر روی بهبود مواد الکترودی فعلی یا کاوش برای مواد الکترودی جدید است؛ اگرچه امروزه گرافیت بعنوان ماده آندی به صورت تجاری در باتری های لیتیوم-یون مورد استفاده قرار می گیرد ولیکن در باتری های نسل جدید گرافیت جای خود را به مواد دیگری از جمله نانوساختارهای کربنی، آندهای تبادلی و آلیاژهای سیلیکون که کارایی بهتری دارند می دهد.
وی تاکید کرد: بدین جهت به منظور تولید باتریهای لیتیوم-یون با قیمت پایینتر و نزدیک شدن به اهداف پیشبینی شده بینالمللی، نیاز به مواد آندی با عملکرد مناسب وجود دارد تا امکان تولید انبوه مواد آندی مورد استفاده در باتریهای لیتیوم-یون به منظور ذخیرهسازی در مقیاس بالا فراهم آید.
ارشادی افزود: لذا توسعه روشهای تولید کارآمد، با تجهیزات ساده و ارزان، گامی مهم برای تولید مواد آندی با عملکرد قابل قبول به طریقه مقرون به صرفه است. با در نظر گرفتن این امر که امروزه در کشور نیاز جدی به باتری های لیتیوم-یون است و مهمترین چالش در این زمینه دستیابی به دانش فنی تولید مواد الکترودی است، از این رو این طرح می تواند در این راستا مورد توجه قرار گیرد.
دانش آموخته دانشگاه صنعتی امیرکبیر افزود: در این طرح ترکیبات اولیه مواد آندی بر پایه ترکیبات گرافنی برای کاربرد در الکترود باتری های لیتیوم-یون در داخل سنتز و بومی سازی شده است.
وی ادامه داد: این پروژه می تواند شروع کننده ی مباحث تحقیقاتی مناسبی در زمینه ی مواد آندی بر پایه گرافن در داخل کشور باشد.
وی با اشاره به معرفی ویژگی های طرح گفت: در این پروژه سعی شده است که از روش های آسان و کم هزینه برای ساخت این مواد استفاده شود. همچنین ساخت نمونه های آزمایشگاهی با امکانات و تجهیزات در دسترس انجام پذیرفته است.
ارشادی با اشاره به مزیت های رقابتی طرح گفت: از نتایج بدست آمده از این طرح می توان در جهت ساخت و بومی سازی این نوع از مواد در داخل کشور استفاده کرد.
وی با اشاره به کاربردهای پروژه گفت: به دلیل قیمت ذاتی پایین Fe۳O۴، نانوکامپوزیت های مبتنی بر گرافن/ Fe۳O۴با ظرفیت و سیکل پذیری مناسب قابلیت به کارگیری در باتریهای لیتیوم-یون قابل شارژ مورد استفاده در ذخیرهسازی انرژی در مقیاس بالا مانند شبکه توزیع برق، ذخیرهسازی انرژیهای تجدیدپذیر و خودروهای برقی را داراست. همچنین مواد ساخته شده در این پروژه میتواند در ساخت الکترودهای بر پایه گرافن در کاربردهایی نظیر انواع باتری ها، ابرخازن ها، کاتالیست ها و غیره به کار برده شوند.
گفتنی است :اساتید راهنمای پروژه دکتر مهران جوانبخت (دانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر)، دکتر سید احمد مظفری (سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران) و اساتید مشاور این پروژه دکتر بنیامین ظهیری (بریتیش کلمبیا-کانادا) و دنیل برندل (اوپسالا-سوئد) بوده اند.
لازم به ذکر است این رساله دکتری در دانشکده شیمی و مرکز تحقیقات انرژی های تجدید پذیر دانشگاه صنعتی امیرکبیر انجام پذیرفته و از سوی بنیاد ملی نخبگان و ستاد توسعه فناوری نانو حمایت مالی شده است. از نتایج این رساله تاکنون سه مقاله در مجلات بین المللی منتشر شده شده است.