مطالب پایگاه
اعضای هیات علمی
اینترنت
پست الکترونیک
اتوماسیون اداری و مکاتبات
پورتال آموزشی و پژوهشی
سامانه آموزش الکترونیک
مدیریت یادگیری - دروس حضوری
VPN
پورتال تغذیه
پیگیری نامه
ویرایش رزومه اساتید
اعضای هیات علمی
سامانه ارتقای اساتید(اوج)
سامانه جامع نظام پیشنهادها
دفتر تلفن
تلویزیون تحت شبکه
پایگاه نرم افزار
سامانه جلسات Online
راهنماها
مدیریت حساب کاربری
میز خدمت الکترونیک
کتابخانه دیجیتال
سامانه یکپارچه کتابخانه‌ها
سامانه مدیریت یکپارچه آموزش کارکنان
| آخرین بروزرسانی: 1402/5/1 |
محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر در پروژه ای با تحلیل ارتباط توزیع مکانی جریان tDCS در مغز با تغییر ارتباطات کارکردی بر اساس fMRI در افراد وابسته به آمفتامین میزان ولع افراد به این ماده محرک را بررسی کردند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، غزاله سلیمانی دانش آموخته دانشگاه صنعتی امیرکبیر و مجری طرح «تحلیل ارتباط توزیع مکانی جریان tDCS
در مغز با تغییر ارتباطات کارکردی بر اساس fMRI در افراد وابسته به آمفتامین» گفت: بر اساس اعلام دفتر مبارزه با مواد محرک و جرم سازمان ملل آمفتامین ها شامل مت آمفتامین (معروف به شیشه) دومین ماده محرک پرمصرف در کل دنیاست که نرخ مرگ و میر ناشی از این ماده محرک روز به روز در حال افزایش است. وی افزود: بعلاوه مت آمفتامین در راس مواد محرکی قرار دارد که مصرف آن ها با جرائم خشونت آمیز در جامعه همراه است. اما هنوز یک روش درمانی معتبر که اثربخشی کاملی بر روی مصرف این ماده محرک وجود داشته باشد ارائه نشده است و یک نیاز اساسی و فوری به ارائه روش های درمانی جدید در این حوزه احساس می شود.
وی افزود: از جمله روش هایی که اخیرا در حوزه درمان های اعتیاد مورد توجه قرار گرفته است، حوزه علوم اعصاب شناختی و روش های تحریک مغزی غیر تهاجمی است. اما هنوز درک صحیح و دقیقی از مکانیسم اثر این مداخلات در حوزه اعتیاد وجود ندارد.
این محقق خاطر نشان کرد: در این تحقیق استفاده از تحریک الکتریکی جریان مستقیم (tDCS) برای گروهی از افراد وابسته به مت آمفتامین نشان داده است که این مداخلات با توزیع جریان الکتریکی در سر قادر است عملکردهای مغزی و خروجی های رفتاری مانند میزان ولع ناشی از نشانه های مواد محرک را تحت تاثیر خود تغییر دهد.
در این تحقیق از ابزارهای مهندسی شامل مدلسازی و آنالیز داده های تشدید مغناطیسی ساختاری و عملکردی (تصاویر sMRI و fMRI) استفاده شده است تا مکانیسم اثر tDCS بر افراد وابسته به مت آمفتامین در برخورد با نشانه های مواد مشخص شود. در این راستا از مجموعه داده ای استفاده شده است که ۶۰ فرد وابسته به مت آمفتامین در دو گروه مجزا tDCS را به مدت ۲۰ دقیقه به صورت تحریک واقعی و یا تحریک نما دریافت کرده اند و تصاویر MRI ساختاری و عملکردی قبل و بعد از تحریک از افراد ثبت شده است. سه هدف اصلی مورد بررسی قرار گرفته است (۱) ساخت مدل های محاسباتی سر برای تعیین چگونگی توزیع جریان و تحلیل ارتباط توزیع جریان با تغییر در عملکردهای مغزی افراد به هنگام مواجهه با نشانه های مواد (۲) ارائه مدلی از چگونگی مکانیسم اثرتحریک در سطح شبکه های مقیاس بزرگ و (۳) ارائه یک مونتاژ جدید برای بهبود اثربخشی این مداخله برای افراد وابسته به مواد محرک بر اساس عملکردهای مغزی.
سلیمانی با بیان اینکه نتایج به دست آمده از این تحقیق از یک سو، به توصیف مکانیسم اثر و ارتباط بین جریان الکتریکی، عملکرد عصبی مغز و خروجی رفتاری کمک می کند و می تواند در حوزه مهندسی به شخصی سازی طراحی تجهیزات تحریک مغزی کمک کند، گفت: از سوی دیگر می تواند به طور مستقیم در کاربردهای کلینیکی در حوزه ترک اعتیاد مورد استفاده قرار بگیرد.
این محقق خاطر نشان کرد: با توجه به تنوعات بین فردی و درون فردی که در پاسخ به روش های تحریک مغزی وجود دارد، نتایج تحقیق ما تایید کرد که استفاده از مونتاژهای تحریک یکسان برای همه افراد نمی تواند اثربخشی قابل توجهی را به همراه داشته باشد.
وی ادامه داد: برای بهبود اثربخشی این مداخلات لازم است به جای استفاده از سیستم های حلقه باز به سمت سیستم های تحریک حلقه بسته حرکت کرد؛ به همین دلیل گام بعدی این است که با ترکیب داده های fMRI با روش های تحریک در سیستم های حلقه بسته، پارامترهای تحریک بر اساس آنالیز برخط داده fMRI بهینه سازی شود.
دانش آموخته دانشگاه صنعتی امیرکبیر افزود: براساس مطالعه مروری نظام مند انجام شده تا پایان آگوست ۲۰۲۱ فقط ۵ مطالعه در دنیا انجام شده است که در حوزه اعتیاد از تصاویر fMRI برای مطالعه اثر tDCS استفاده کرده است که یک مطالعه قبلا در داخل کشور انجام شده است. این مطالعه اولین مطالعه ای بوده است که اثر tDCS را به هنگام مواجهه با نشانه های مواد برای افراد وابسته به مت آمفتامین مدلسازی کرده و مونتاژ تحریک جدیدی نیز در این حوزه ارائه داده است.
وی با اشاره به مزیت های این طرح گفت: مونتاژ تحریک جدیدی که در این تحقیق ارائه شده است میتواند با در نظر گرفتن ساختار و عملکرد مغز در مقایسه با مونتاژهای موجود که به طور متداول در حوزه اعتیاد استفاده می شود، کارایی بهتری داشته باشد.
سلیمانی ادامه داد: نتایج به دست آمده از این پروژه به طور مستقیم در کاربردهای کلینیکال برای ارائه روش های درمانی جدید در حوزه اعتیاد قابل استفاده است. بعلاوه بر اساس درک بهتر به دست آمده از عملکردهای مغزی به بهینه سازی پارامترهای تحریک در مطالعات آینده کمک خواهد کرد.
گفتنی است ،اساتید راهنمای این طرح دکتر فرزاد توحیدخواه و دکتر مهرداد ساویز و دکتر عباس نصیرایی مقدم اعضای هیات علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر و دکتر حامد اختیاری عضو هیات علمی موسسه LIBR امریکا بوده اند.
مطالب مشابه
دفعات مشاهده: 9620 بار |
دفعات چاپ: 189 بار |
دفعات ارسال به دیگران: 0 بار |
0 نظر